ریفلاکس معده به مری

ریفلاکس معده به مری

19 تير, 1398
تشخیص GER از آن جهت مهم است که اولا شایع ترین علت استفراغ در شیرخوارگی است؛ ثانیا ریفلاکس فیزیولوژیک میبایست از ریفلاکسی که نیازمند بررسی و درمان است، تمایز داده شود و ثالثا کادر درمان بایستی نسبت به سایر علل ایجاد کننده استفراغ که ممکن است به اشتباه ریفلاکس تشخیص داده شده اند، هوشیار باشند. 
مالروتاسیون به همراه ولولوس، انسداد نسبی دئودنال web و اختلالات متابولیک سه مثال از تشخیص های اشتباه با ریفلاکس است. 
بسیاری از اختلالات متابولیک خود را با تظاهرات نورولوژیک و رگورژیتاسیون نشان میدهند. 
ریفلاکس پدیده ای خوش خیم در شیرخواران سالم است که در طی زمان بهبود می‌یابد. با رشد و تکامل شیرخوار، توانایی حفظ پوزیشن قائم و اضافه کردن چند غذای جامد به رژیم غذایی شیر خوار، به تدریج ریفلاکس از بین می‌رود. در این مواقع رگورژیتاسیون با وزن گیری شیرخوار تداخلی ندارد و همچنین مشکلات تغذیه ای و راه هوایی ایجاد نمیگردد. 
در صورتی که ریفلاکس مشکلاتی ایجاد کند که نیاز به توجه طبی باشد، رادیوگرافی گوارشی جهت رد کردن احتمال مالروتاسیون انجام میشود. 

علائم ریفلاکسی که مشکل نیازمند توجه طبی ایجاد میکند:

عدم وزن گیری مناسب (مثلا در نتیجه رگورژیتاسیون غذای مالری دار و یا عدم تمایل والدین به تغذیه شیرخوار)
 آپنه
بیماری مزمن تنفسی
 خشونت صدا یا استریدور
 درد شکمی یا قفسه سینه
 بی قراری

 سندروم سندیفر (sandifer)

 سندروم سندیفر حالتی است که در آن شیرخوار حالت کمان به خود میگیرد و گردن را به عقب خم میکند. در ارتباط با این سندروم ذکر این نکته اساسی است که هرچند از این واژه همچنان جهت توصیف شیرخوار مبتلا به ریفلاکس استفاده می‌شود، اما اساسا این سندروم در سال ۱۹۶۴ جهت جهت کودکان بزرگتر مبتلا به اختلالات عصبی شدید به کار برده شده است و در آن زمان کاربرد این واژه برای شیرخوار سالم مدنظر نبوده است.‍ 
رفلکس معده در شیرخوار نوزاد

ارزیابی های تشخیصی بر اساس تظاهرات بالینی انجام می‌گردد:

در شیرخوار مبتلا به رگورژیتاسیون: رادیوگرافی باریم کنتراست به همراه فلوروسکوپی
در موارد بی اشتهایی و تحریک پذیری شیرخوار: ارزیابی از جهت ازوفاژیت با اندوسکوپی و بیوپسی مری و مطالعه PH مری در صورتی که دو هفته درمان با فرمولای هایپوآلرژن یا سرکوب اسید معده صورت گرفته است. 
در شیرخوار مبتلا به آپنه: ارزیابی PH یا مطالعه ایمپدانس مری که همزمان با مطالعه خواب انجام می‌شود (به خصوص در موارد آپنه های تکراری)
در شیرخوار با علائم خشونت صدا  یا استریدور: لارنگوسکوپی، اندوسکوپی جهت ارزیابی بافت شناختی مری و درمان تهاجمی آزمایشی با مهارکننده کننده پمپ پروتونی (PPI)
در کودک با علامت سوزش سر دل (heartburn): درمان آزمایشی با داروهای PPI یا مهارکننده هیستامینی به مدت ۴-۲ هفته که متعاقب آن در کودکی که بهبودی صورت نگرفته یا پس از قطع دارو مجددا علامت سوزش سر دل برگشته است، اندوسکوپی انجام می‌شود. 
در کودک مبتلا به آسم، علائم و نشانه های ریفلاکس باید فورا از طریق اندوسکوپی و بیوپسی و تست PH صورت گیرد
 

درمان ریفلاکس معده به مری: 

درمان اولیه شامل اجتناب از قرارگیری در حالت خوابیده (بویژه بعد از تغذیه) و تغلیظ شیر با اضافه کردن یک قاشق چای خوری برنج (dry rice cereal) به ازای هر اونس فرمولا، صورت می‌گیرد.
 در بسیاری از شیرخواران با همین اقدامات ساده ریفلاکس بهبود پیدا می‌کند. 
 در موارد ریفلاکس شدید که به درمان های بالا پاسخ ندهند، بویژه در زمانی که وزن گیری شیرخوار مختل می‌گردد، پس از انجام اقدامات تشخیصی و رد سایر علل ایجاد کننده استفراغ، درمان صورت میگیرد. 
 درمان آزمایشی با فرمولاهای دارای پروتئین هیدرولیزه جهت استفراغ های آلرژیک (عدم تحمل پروتئین فرمولا) ممکن است کمک کننده باشد. این درمان بویژه در زمانی که سابقه خانوادگی آلرژی وجود دارد، موثرتر است. 
 در صورتی که همچنان تشخیص قویا مطرح کننده ریفلاکس است، عوامل پروکینتیک اغلب شروع می‌شوند. متوکلوپرامید به عنوان عامل پروکینتیک استفاده می‌گردد، هرچند اثربخشی آن در ریفلاکس هرگز به اثبات نرسیده است. ایراد بزرگ این دارو، پنجره درمانی باریک آن است و به سرعت قابلیت نشان دادن عوارض جانبی نگران کننده را دارد. 
 آنتاگونیست های گیرنده H2 خوراکی و یا مهارکننده های پمپ پروتونی در زمانی که ازوفاژیت مستند و یا با شک بالا وجود دارد، به رژیم درمانی اضافه میگردند.
 ویزیت مجدد حداقل هر دو ماه یکبار جهت بررسی نیاز به افزایش دوز داروها، قطع داروها و یا ارزیابی مجدد تشخیص مورد نیاز است. 
 با این اقدامات درمانی درصد بسیار بالایی از شیرخواران در سنین بین ۸ تا ۱۸ ماهگی بهبود می‌یابند، اما درصد اندک باقیمانده که مشکلات تنفسی، تغذیه ای و عوارض پپتیک پیدا می‌کنند، نیازمند جراحی فوندوپلیکاسیون می‌شوند

جدول نمره دهی بیماری ریفلاکس معده به مری ESPGHAN GERD Score

علامت: 

استفراغ
خفگی
رتروکولیس*
تحریک پذیری و بی قراری
امتناع از خوردن
 
*رتروکولیس: خم شدن سر به سمت عقب
 
توضیحات:
 
به هر نوبت بروز هر یک از این علائم در طول یک هفته گذشته یک نمره تعلق میگیرد.
 
حداکثر مجموع نمرات هر ردیف برای یک هفته ۵ می‌باشد.
 
مجموع نمرات گرفته شده برای یک هفته بیشتر از ۱۶، اندیکاسیون درمان دارد.
 
منبع :Pediatric Symptom-Based 
برگرفته از کانال مراقبتهای ویژه نوزادان
گردآوری توسط راضیه فرقانی

ارسال نظر شما

نظر خود را راجع به این مطلب بنویسید و مشارکت کنید

نظرات شما