سوالات و مشکلات خود را با نوین ماما در میان بگذارید

پاسخ به سوالات زنان: مامایی، بارداری، ناباروری، روابط جنسی، اختلالات و بیماری ها

  • آخرین پاسخ ها

ابتدا باید هیستوری کامل ازمددجو شامل بررسی علائم سندروم GSM در این خانم منوپوز داشته باشیم و عواملی ایجاد کننده بی اختیاری ادراری در یک خانم منوپوز رول اوت شود که شایع ترین آن در خانم منوپوز GSM و شلی عضلات کف لگن خصوصا در این کیس هیسترکتومی شده اند .. که در ادامه توضیح می دهم در این مددجو مانیازمند داده ها از طریق شرح حال ، گزارش پارا کلینیک cbc .u/A، fbs جهت رول اوت عفونت ادراری و ارزیابی دیابت ..‌ که در این کیس با توجه به فشارخون بالا بررسی دیابت و.. در اولویت اپروچ است وسونوگرافی از کلیه ومجاری ادرار ( توسط متخصصین اورولوژی درخواست می شود) معاینه لگنی بررسی واژن ازنظر تغییرات ( واژنیت آتروفیک) واژنیت های عفونی واحیانا ph واژن واما در اپروچ این کیس دوتا کرایتریای بی اختیاری ادرای شامل ۱.منوپوز: پس از یائسگی زنان تولید استروژن کمتر ( این هورمون است که کمک می کند تا بافت  مثانه و مجرای ادرار سالم بماند) می تواند بی اختیاری ادرار را به همراه داشته باشد. از بین رفتن بافت مثانه و مجاری ادرار می تواند بی اختیاری را تشدید کند.  ۲.هیسترکتومی: در زنان، مثانه و رحم توسط بسیاری از عضلات و رباط های مشابه پشتیبانی می شود. هر جراحی  سیستم تولید مثل زن ، از جمله حذف رحم، ممکن است به عضلات کف  لگن آسیب برساند که می تواند منجر به بی اختیاری شود.و درزنان منوپوز شایع ترین علائم آتروفی واژن عبارت است از: خشکی واژن احساس سوزش و خارش در واژن داشتن نزدیکی دردناک بروز خونریزی بعد از نزدیکی احساس سوزش حین ادرار تکرر ادرار ابتلا به عفونت های ادراری بی اختیاری در ادرار برخی فاکتورهای خطر در که در بروز آتروفی واژن و یا GSM دخالت دارد عبارت است از: سیگار کشیدن بر گردش خون تاثیر می گذارد و در نتیجه مانع از اکسیژن رسانی  کافی به واژن و سایر بافت ها می شود . نداشتن فعالیت جنسی: فعالیت جنسی میزان جریان خون را در بافت های واژن افزایش می دهد و سبب می شود بافت های واژن الاستیک تر باشند (خاصیت ارتجاعی بهتری داشته باشند). سندرم GSM یا آتروفی واژن ریسک این موارد را افزایش می دهد: عفونت های واژینال، تغییر در تعادل اسیدی واژن فرد را مستعد عفونت های واژینال می کند. مشکلات ادراری، تغییرات ادراری همراه با آتروفی واژن سبب بروز مشکلات ادراری می شود. تکرر ادرار و احساس سوزش حین ادرار کردن در این افراد شایع است. برخی خانم ها ی منوپوز بی اختیاری در ادرار و عفونت های مسیر ادراری را نیز تجربه می کنند. درمانگرسوابق دارویی و جراحی فرد را بررسی خواهد کرد و در مورد داروهای مصرفی فعلی نیز خواهد پرسید. درمانگربر اساس سن، علائم و سابقه پزشکی به وجود آتروفی واژن مشکوک می شود. برای تایید تشخیص، معاینه لگن انجام می شود تا علائم خشکی، قرمزی و نازک شدن بافت بررسی شود. علائم ادراری داشته باشد ممکن است آزمایش ادارار نیز انجام شود، به این منظور نمونه ادرار جمع آوری شده و مورد آنالیز قرار می گیرد. تست تعادل اسیدی: در این تست نمونه ای از مایعات واژن جمع آوری می شود و کاغذ شاخص در درون واژن قرار می گیرد و وضعیت تعادل اسیدی واژن چک می شود. ولازم به ذکر است بی اختیاری ادرار همیشه قابل پیشگیری نیست. با این حال، برای کمک به کاهش خطر ، توصیه به تمرینات ورزشی سالم، تمرینات کف لگن. جلوگیری از تحریک کننده های مثانه، مانند کافئین، الکل و مواد غذایی اسیدی. مصرف فیبر بیشتر، که می تواند باعث پیشگیری از یبوست شود که یبوست خود علت بی اختیاری ادرار می باشد و سیگار نکشیدن و اما درمان: اگر مشکلات دستگاه ادراری واضطرابب نباشد( که توسط متخصص ارولوژی بررسی می شود) وعلت های اضطرابی با سابقه وشرح حال از مددجو تشخیص داده شود ارجاع به متخصصین روانپزشکی جهت مشاوره و.. اگر علت بی اختیاری مشکلات خشکی واژن و مشکلات عضلات کف لگن باشد... تمرینات کگل به شکل صحیح به مددجو آموزش داده می شودودرمواردی که کنترا اندیکاسیون استروژن نداشته باشیم هر هفته یک اپلیکاتور استروژن کونژوگه پرمارین درآتروفی واژینال تجویز می شود ودر صورت کنترا اندیکاسیون از مرطوب کننده هامانند واژیسان استفاده می شود
پاسخ توسط راضیه فرقانی

📝پیریمتامین 📌نکات قابل توجه در دوران بارداری پیریمتامین گروه C در بارداری است. اطلاعات مربوط به استفاده از #پیریمتامین در زنان باردار محدود است. پیریمتامین معمولاً در ترکیب با سولفادیازین و اسیدفولینیک برای درمان توکسوپلاسموز جنین در سه ماهه دوم و سوم استفاده می شود. در مداخلات پیشگیری از مالاریا که سازمان بهداشت جهانی (WHO) تشخیص داده است که مزایای درمان از ریسک بیشتر است ، WHO اجازه می دهد تا پیریمتا مین را بهمراه سولفادوکسین در سه ماهه دوم و سوم استفاده شود. شواهد موجود حاکی از منع مصرف پیریمتامین و مکمل پیریمتامین با فولینیک اسید در سه ماهه اول بارداری است. دربارداری کاتگوری C: یا مطالعات بر روی حیوانات ، که نشان از اثرات سوء بر روی جنین (تراتوژن یا امبریوسیدال یا سایر موارد) باشد، و مطالعه کنترل شده ای در خانم ها انجام نشده است و یا مطالعات در زنان و حیوانات در دسترس نیست. داروها باید تنها درصورتی كه منافع بالقوه خطر بالقوه جنین را توجیه كند ( منافع دارو بیش از زیان آن باشد) ، مصرف شود. 📌نکات قابل توجه در دوران شیردهی پیریمتامین در شیر مادر ترشح می شود. هم آکادمی اطفال آمریکا و هم WHO پیریمتامین را در دوران شیردهی در ردیف داروهای سازگار در شیر دهی طبقه بندی می کند . پیریمتامین در هنگام استفاده با سایر داروها باید در زنان شیرده با احتیاط مصرف شود منبع:CDC
پاسخ توسط راضیه فرقانی

درود درمورد این کیس خانم ویرجین و۳۵ ساله با سابقه مصرف کورتون داروهای گیاهی باتوجه به اینکه مصرف مکمل های گیاهی از سوی سازمان غذا ودارو آمریکا مورد تائید وداکیومنت نیست.. وموجب اختلال درسیستم هورمونی وتغییر سیکل قاعدگی شده دراینجا باتوجه به pms AUB دراین مراجع بهترین پیشنهاد مصرف یک دوره OCP البته باتوجه به شرح حال وگزارش سونوگرافی ودرخواست آزمایش که در AUB ها بطور روتین TSH, prolactin, fbs .cbc,، DHEAS, testostrne fsh ,lH ,progesestrone,..( مراجعه به بخش AUB) که منع مصرف نداشته باشند و بکارگیری از یک رژیم غذایی وتغییر سبک زندگی ورزش منظم اغلب علائم قبل از قاعدگی را کاهش می دهد. قطع کافئین و....علائم را نیز کاهش دهد. خواب کافی و استفاده از تکنیک های آرامش ، مانند مایند فولنس، مدیتیشن و یوگا نیز ممکن است کمک کند هر زمان ممکن است از محرکهای استرس زا و عاطفی دوری کنند ارزیابی دقیق پزشکی ممکن است مشخص کند که آیا علائم ناشی از PMDD یا بیماری دیگر است. در صورت تشخیص PMDD می توانید روشهای خاصی را برای کمک به حداقل رساندن علائم پیشنهاد کند. وسابقه فامیلی ایشان از جهت بیماریهای بدخیم وکانسر پستان که درارزیابی ریسک خطر سرطان پستان ازاهمیت ویژه ای برخوردار است.. که باتوجه به ریسک اگر سابقه فامیلی نباشد دردسته ریسک متوسط بررسی میشود که انجام ماموگرافی طبق توصیه انجمن سرطان آمریکا بین ۴۰ تا پنجاه سالگی است ودرموارد وجود تغییرات ودرد درپستان و... انجام سونوگرافی ودرصورت لمس توده بالای یک سانت ریفر به جراح پستان... ودرغیراینصورت فقط علائم درد و.. سونوگرافی که با توجه به سونو پلن درمانی گذاشته می شود ودرمورد انجام آزمایشات هورمونی تنها بررسی fsh ،E2,LH بهترین زمان دریک هفته اول دوره منس( روز 2_3) می باشد ولی آزمایشات دیگر مانند tsh وprl وfbs .AMH در هرزمان از سیکل قاعدگی می توان انجام داد.... بهترین زمان برای بررسی #ضخامت_اندومتر (ET)هفته اول منس است(روز 4_5 سیکل) ضخامت آندومتر در دوره قبل یائسگی در بیماران قبل از یائسگی ، در مراحل مختلف سیکل قاعدگی تغییرات قابل توجهی وجود دارد. در دوران قاعدگی: 2-4 میلی متر 1،4 مرحله پرولیفراتیو اولیه (روز 6-14): 5-7 میلی متر مرحله پرولیفراتیو ثانویه یا قبل از تخمک گذاری: تا 11 میلی متر مرحله ترشحی: 7-16 میلی متر بعد از اتساع و کورتاژ یا سقط خود به خود: <5 میلی متر ، اگر ضخیم تر است ، باقی ماندن محصولات بارداری را باید درنظر داشت لطفا توجه داشته باشید که این اندازه گیری ها فقط یک راهنما هستند ، زیرا ضخامت آندومتر ممکن است از فردی تا فرد دیگر متغیر باشد.
پاسخ توسط راضیه فرقانی

احتمال عود در ویروس hsv شایع است در عفونتهای منتقل شده از راه جنسی بهتر است سایر عفونتهای منتقله از طریق مقاربت(STI) hIv,HBS ,..... رول اوت شود که عوامل موثر بر عفونت مکرر عبارتند از: شدت عفونت اولیه، طول مدت سپری شده از زمان عفونت اولیه و نوع ویروس #هرپس (HSV). شیوع عفونت مکرر پس از عفونت اولیه شدید و نیز در چند ماه اول پس از آن بیش‌تر است. HSV-2 بیش‌تر از HSV-1 منجر به عفونت نهفته در گانگلیون‌های ساکرال می‌گردد. به همین علت عفونت مکرر بدون علامت یا علامت‌دار HSV-2 در ناحیه ژنیتال شایع‌تر از HSV-1 است و علت 75-70% عفونت اولیه ژنیتال و 88% عفونت مکرر ناحیه ژنیتال می‌باشد. ویروس هرپس با درمان آنتی‌ویرال یا مکانیسم‌های دفاعی بدن میزبان از بین نمی‌رود و همیشه به حالت نهفته در بدن فرد باقی می‌ماند. با این حال طول مدت، شدت و فرکانس دوره‌های عود با درمان آنتی‌ویرال کم‌تر می‌شود. درمان های زیر به مدت ۷تا۱۰ روز درصورت باقی ماندن علائم ممکن است بیش از ده روز بصورت نگهدارنده ادامه یابد ... 🔍در بیمارانی که در عرض یک سال ۶بار یا بیشتر دچار عود#HSVشده اند میتوان درمان سرکوبگر را تجویز نمود( نواک 2020) درمان سرکوبگر طبق توصیه CDC در عرض یک سال ده بار یا بیشتر دچار عود HSV می شوند برای پیشگیری از عود مجدد بطور کلی تشخیص عفونت HSV می تواند با استفاده از مشاهده وزیکول ها و زخم های کوچک و هم چنین سابقه بیمار انجام شود. برای زخم های غیر معمول و زمانی که عفونت برای نخستین بار ایجاد شده باشد، تلاش برای تشخیص قطعی با استفاده از انجام کشت سلولی توصیه می شود. به هر حال، علاوه بر کشت سلولی در تشخیص ویروس هرپس سیمپلکس تکنیک های جایگزین دیگری نیز در دسترس است (مانند سیتولوژی، تشخیص انتی ژن، پروب DNA). در سیتولوژی، HSV شامل سلول هایی چند هسته ای، margination of chromatin و nuclear molding می باشد. 👈به دلیل cross-reactivity بین HSV تیپ یک و دو ،سرولوژی نقشی در تشخیص عفونت HSV ندارد درمان رژیم های درمانی پیشنهادی Acyclovir 400 میلی گرم خوراکی سه بار در روز به مدت 7-10 روز یا Acyclovir 200 میلی گرم خوراکی پنج بار در روز به مدت 7-10 روز یا Valacyclovir 1 گرم به صورت خوراکی دو بار در روز به مدت 7-10 روز یا Famciclovir 250 میلی گرم خوراکی سه بار در روز به مدت 7-10 روز اگر بهبودی کامل بعد از 10 روز از درمان نباشد، ، می توان درمان را ادامه داد. ⭕️ طبق نواک 2020درمان سرکوبگر در بیمارانی که ۶بار یا بیشتر در یک سال دچار عود شده اند دفعات عود با درمان زیر تا ۷۵درصد کاهش پیدا میکند Acyclovir 400mg BID Or Famciclovir 250mg BID Or Valacyclovir 1gr orally a days Source:Novak 2020
پاسخ توسط راضیه فرقانی
#پاسخ جناب آقای ملک منصور اقصی👇👇 به گمانم بيش از بيست و پنج سال است كه مشخص شده حدود ٦٠ در صد پوليپ ها با D+C خارج نمي شوند واز زير كورت در مي روند...فكر مي كنم در كتاب هاي text همان موقع ها باشد...بطور كلي امروزه با وجود سونو گرافي دقيق ، Pipelle و هيستروسكوپي جايي براي D+C در هيچ مورد AUB وجود ندارد ...مگر ، جايي باشيم كه اين سه امكان يا هركدامش را نداشته باشيم... PubMedSearchClick to search ↓ Full text خطر بدخیمی در پولیپ آندومتر در زنان قبل از یائسگی یا بعد از یائسگی بر اساس ویژگی های کلینیکوپاتولوژیک. چکیده هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی شيوع پوليپ های پیش از بدخیمی و بدخيم اندومتر در زنان يائسه و بعد از يائسگی و همچنين عوامل بالينی، اولتراسوند و هيستروسکوپی در ارتباط با بدخيمی است. روشها: همه زنان تحت عمل جراحی هیستروسکوپیک پولیپ آندومتر از ژانویه 1998 تا دسامبر 2008 با استفاده از یک پایگاه داده کامپیوتری از نمایش جراحی پروفسور دکتر José Aristodemo Pinotti بیمارستان زنان، مرکز بهداشت زنان / دانشگاه کمپیناس انتخاب شدند. هشتصد و هفتاد زن با سنین بین 25 تا 85 سال گنجانده شدند. پولیپ ها به ضایعات خوش خیم (پولیپ آندومتر و پولیپ با هیپرپلازی ساده بدون آتیپی و هیپرپلازی بدون آتیپی کمپلکس)، پولیپ های پیش از بدخیمی (پولیپ با هیپرپلازی آتیپیکال ساده یا هیپرپلازی آتپیکال کمپلکس ) و بدخیم طبقه بندی می شوند. يافته ها: ميانگين سني زنان در سن 57 سالگي (6/10) سال بود. از این زنان، 76.4٪ پس از یائسگی بودند. زنان با ضایعات خوش خیم در ۹۵/۸ درصد موارد تشخیص داده شدند. پولیپ های پیش از بدخیمی 1.6٪ از کل موارد را تشکیل می دهد. پولیپ های بدخیم 2.5٪ از کل نمونه را تشکیل می دهند. خونریزی پس از یائسگی و سن بیش از 60 سال تنها عوامل باقی مانده همراه با خطر بالای بدخیمی با نسبت شیوع 3.67 (95٪ CI، 97.7-1.99) و 1.5 (95٪ CI، 1.01-1.09) بود. نتيجه گيري: ميزان شيوع بدخيمي در پوليپ آندومتر در زناني كه خونريزي پس از يائسگي يا سن بالايي دارند بيشتر بود. PMID 21926931 [PubMed - indexed for MEDLINE] در ضمن ، بيشتر اين malignancy در پايه پوليپ ديده مي شود...لذا ، اهميت برداشتن آن با هيسترسكوپ بيشتر مي شود ومقایسه پایپل با D&C باید بگویم به يك اندازه دقت دارد ، اگر درست نمونه برداشته شود...٣٦٠ درجه حركت و با مكش درست ...منتهي ، بيهوشي لازم نيست ، بستري لازم نيست ، خطري ندارد و...
پاسخ توسط راضیه فرقانی
✅پاسخ آقای دکتر محمد کریمی علویجه(متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری) بهتر است آنتی بادی توکسو قبل از اقدام به بارداری چک شده باشد و اغلب توسط همکاران زنان چک شده اگر IGg مثبت باشد نیاز به اقدامی نداریم. اگر چک نشده بهتر است در اسرع وقت کنترل گردد اگر + IgG و. --IgM باشد نیاز به اقدامی نیست. اگر IgG و IgM هر دو منفی باشد بهتر است گربه از وی جدا شود و خانم باردار از نظر احتمال درگیری طی چند روز آینده کنترل گردد. اگر+ IgM و --IgG و یا + IgG باشد قویا مطرح کننده عفونت حاد می باشد در این وضعیت سن حاملگی بسیار مهم میباشد در موردی که توکسو حاد بر اساس آنتی بادی مطرح شده اگر سن حاملگی زیر سه ماه باشد درخواست تست Toxo IgG Avidity بسیار کمک کننده است اگر مثبت باشد نشانه بلوغ سیستم ایمنی بوده و ازمان بیماری را می رساند و نیاز به اقدامی نیست ولی اودیته پایین نشان از حاد بودن بیماری است و لزوم درمان در صورتی که والدین تمایل به سقط نداشته باشند را می رساند. اگر سن حاملگی بالای سه ماه باشد تست اودیته توکسو دیگر کارایی ندارد و درمان لازم است در مورد درمان اگر والدین تمایل به ادامه حاملگی دارند شروع درمان با اسپیرامایسین میباشد تا هفته 14 الی 16 که آمنوسنتز انجام شود اگر نتیجه Amniotic toxo PCR منفی باشد ادامه درمان تا انتهای حاملگی با همان اسپیرامایسین است ولی اگر مثبت شود درمان به پریمتامین و سولفادیازین تبدیل و تا انتهای حاملگی ادامه میابد البته دو هفته آخر حاملگی سولفادیازین به علت ریسک ایجاد ایکتر در نوزاد قطع می شود. در هر حال نوزاد متولد شده در هنگام تولد از نظر بالینی و پاراکلینیکی شامل آنتی بادی M توکسو بروی بند ناف چک شود . از چالشهای درمانی توکسو در زنان حامله سابقه فاویسم در مادر و یا پدر جنین میباشد که به جای سولفادیازین از کلیندامایسین طی سه ماهه دوم و سوم استفاده می شود.
پاسخ توسط راضیه فرقانی
✅پاسخ آقای دکتر محمد کریمی علویجه(متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری) بهتر است آنتی بادی توکسو قبل از اقدام به بارداری چک شده باشد و اغلب توسط همکاران زنان چک شده اگر IGg مثبت باشد نیاز به اقدامی نداریم. اگر چک نشده بهتر است در اسرع وقت کنترل گردد اگر + IgG و. --IgM باشد نیاز به اقدامی نیست. اگر IgG و IgM هر دو منفی باشد بهتر است گربه از وی جدا شود و خانم باردار از نظر احتمال درگیری طی چند روز آینده کنترل گردد. اگر+ IgM و --IgG و یا + IgG باشد قویا مطرح کننده عفونت حاد می باشد در این وضعیت سن حاملگی بسیار مهم میباشد در موردی که توکسو حاد بر اساس آنتی بادی مطرح شده اگر سن حاملگی زیر سه ماه باشد درخواست تست Toxo IgG Avidity بسیار کمک کننده است اگر مثبت باشد نشانه بلوغ سیستم ایمنی بوده و ازمان بیماری را می رساند و نیاز به اقدامی نیست ولی اودیته پایین نشان از حاد بودن بیماری است و لزوم درمان در صورتی که والدین تمایل به سقط نداشته باشند را می رساند. اگر سن حاملگی بالای سه ماه باشد تست اودیته توکسو دیگر کارایی ندارد و درمان لازم است در مورد درمان اگر والدین تمایل به ادامه حاملگی دارند شروع درمان با اسپیرامایسین میباشد تا هفته 14 الی 16 که آمنوسنتز انجام شود اگر نتیجه Amniotic toxo PCR منفی باشد ادامه درمان تا انتهای حاملگی با همان اسپیرامایسین است ولی اگر مثبت شود درمان به پریمتامین و سولفادیازین تبدیل و تا انتهای حاملگی ادامه میابد البته دو هفته آخر حاملگی سولفادیازین به علت ریسک ایجاد ایکتر در نوزاد قطع می شود. در هر حال نوزاد متولد شده در هنگام تولد از نظر بالینی و پاراکلینیکی شامل آنتی بادی M توکسو بروی بند ناف چک شود . از چالشهای درمانی توکسو در زنان حامله سابقه فاویسم در مادر و یا پدر جنین میباشد که به جای سولفادیازین از کلیندامایسین طی سه ماهه دوم و سوم استفاده می شود.
پاسخ توسط راضیه فرقانی
#پاسخ راضیه فر قانی براساس شرح حال آیا از شیر مادر استفاده می کند ؛ سابقه فامیلی آلرژی ، درماتیت دارد ، سابقه مصرف دارو وآنتی بیوتیک درمادر ونوزاد وجودارد،؟ باتوجه به شرح حال یکی از علل زیر میتواند عامل جوش درنوزادتان باشد: - وجود عفونت‌های قارچی در نوزادان: ممکن است علت بروز این جوش‌ها در نوزادان، قارچ‌ها باشند نه تجمع چربی. جوش‌های سر سفید روی بینی و گونه نوزادان معمولاَ در عرض چند هفته به صورت خود به خودی ازبین رفته و نیازی به درمان یا استفاده از لوسیون ندارند. عفونت‌های قارچی اغلب بعد از مصرف یک دوره آنتی‌بیوتیک به وجود می‌آیند و بسته به اینکه در کدام قسمت از پوست نوزاد ایجاد شده‌اند، متفاوت هستند. ۲- هورمونهای مادر: یکی دیگر از علت های جوش صورت نوزادان ، تأثیر هورمونهای بارداری مادر است که بر جریان خون نوزاد تاثیر می گذارد. این هورمون های مادر غدد چربی نوزاد را تحریک می کند و باعث تشکیل جوش بر روی پیشانی، چانه، گونه و پلک (و گاهی اوقات سر، گردن، پشت و قسمت بالای قفسه سینه) می شود. جوش های صورتی رنگ (آکنه های نوزادی) که به علت قرار گرفتن نوزاد در معرض هورمون های مادرانه در رحم ایجاد می شوند. این جوش ها نیاز به هیچ درمانی ندارند و با گذشت هفته ها و یا ماه ها از زمان تولد از بین می روند.بسیاری از نوزادان در ماه های اول زندگی دچار آکنه می شوند. پیدایش «جوش های عفونی» یا «آکنه نئوناتال» کاملا طبیعی است. در این زمان هورمون ها موجب فعالیت بیش از حد غدد چربی می شوند که این امر منجر به بروز جوش هایی روی صورت می شود. جوش ها معمولا به طور خود به خودی محو می شوند و اصلا نیازی به درمان دارویی و یا فشردن این جوش ها نیست. ولی اگر این وضعیت برای ماه ها طول کشید حتما با پزشک مشورت کنید.خشکی و پوسته پوسته شدن پوست بیشتر اوقات در نوزادانی که کمی دیر متولد می شوند دیده می شود ۳- قرار گرفتن در معرض گرما یا سرما و آفتاب سوختگی: همانطور که قرار گرفتن نوزاد در معرض هوای گرم یا سرد میتواند باعث ایجاد جوش شود، آفتاب سوختگی هم باعث ایجاد جوش های ریزی روی صورت نوزادان می شود. شما میتوانید از کرم ضد آفتاب مخصوص کودکان در هر سنی استفاده کنید. اما بهترین راه مراقبت از نوزاد در برابر آفتاب سوختگی این است که او را تا شش ماه از قرار گرفتن در برابر نور مستقیم خورشید حفظ کنید. برای آفتاب سوختگی‌های ملایم، هر روز پارچه خنکی را برای ۱۰-۱۵ دقیقه روی پوست نوزاد قرار دهید و برای سوختگی‌های شدید‌تر به پزشک مراجعه کنید. ۴- حساسیت به دارو و غذا: اگر نوزاد شما جوش های چرک دار با مرکز کمرنگ دارد ممکن است به دلیل حساسیت به دارو و غذا (ناشی از شیر مادر) یا حتی نیش حشرات و یا با عامل ویروسی ایجاد شده باشد. این جوش های پوستی معمولا خارش دارند و کمی اذیت کننده هستند و در تمام نقاط بدن امکان بروز دارند. این موارد خیلی جدی نیستند اما مراقب نشانه هایی از جمله مشکلات تنفسی و بلع در نوزاد خود باشید. اگر این جوش ها از بین نرفتند بهتر است به پزشک مراجعه کنید. ۵-  اگزما: اگزما جوش قرمز رنگیمی باشد که ممکن است در واکنش به چیزی به وجود آمده باشد و باخارش همراه است. این مشکل معمولاَ در بچه هایی که سابقه خانوادگی آسم، آلرژی و درماتیت دارند، متداول است. اگزما ممکن است روی صورت نوزاد به صورت جوش یا تاول بروز کند که به مرور زمان کلفت، خشک و فلس مانند میشود (کبره می بندد). همچنین ممکن است شما اگزما را روی آرنج، سینه، بازو، یا پشت زانوی نوزاد مشاهده کنید. برای درمان اگزما، تحریک کننده‌ها را تشخیص داده و آنها را از نوزاد دور کنید. از صابون‌ها و مواد شوینده ملایم استفاده کرده و از کمی مرطوب کننده استفاده نمایید. در صورت شدید بودن مشکل، درمان دارویی باید توسط پزشک تجویز شود
پاسخ توسط راضیه فرقانی
پاسخ: مدیر سایت راضیه فرقانی  مهمترین علل امتناع نوزاد از شیر خوردن موارد زیر است:  1- غذاهای جدید و سایر تغییرات در رژیم غذایی مادر که ممکن است باعث تغییر طعم شیر مادر شود. 2- دندان در آوردن کودک و حساس شدن لثه های او که باعث می شود خوردن شیر برایش دردناک شود. 3- ممکن است مادر دچار استرس باشد و نوزاد متوجه این حالت روانی می شود. 4- مادر شیوه شیر دادن را تغییر داده است. 5- مادر به گاز گرفتن اتفاقی نوزاد با صدای بلند واکنش نشان داده و او را ترسانده است. 6- مادر عطر مورد استفاده اش را تغییر داده و نوزاد متوجه تغییر بوی مادر شده است. 7- ممکن است نوزاد دچار عفونت گوش شده باشد، آبریزش بینی و سایر عارضه ها در نوزاد که شیر خوردن را برای کودک دردناک یا ناراحت کننده می کند. 8- فعالیت بدنی شدید مادر شیرده به علت ورود اسید لاکتیک به شیر، موجب تلخ شدن شیر می شود و به همین علت شیرخوار از خوردن شیر امتناع می کند. ورزش منظم و در حد متعادل مانعی برای شیر دهی مادر محسوب نمی شود اما گاهی دیده می شود که پس از فعالیت بدنی شدید و ورزش مادر شیرده، در اثر ورود اسید لاکتیک به شیر مادر، طعم تلخ در شیر مادر ایجاد می شود. در این مواقع لازم است مادر قبل از شیر دادن، سینه خود را بشوید و اگر هنوز شیرخوار مایل به شیر خوردن نیست مقدار کمی از شیر خود را قبل از تغذیه شیرخوار دور بریزد و بعد به نوازد خود شیر بدهد. 9- استفاده از بطری و پستانک که باعث سردرگمی شیرخوار می شود. 10- محدود کردن دفعات تغذیه. 11- به دست نیاوردن مقدار کافی شیر توسط شیرخوار به دلیل وضعیت غلط مکیدن و احتقان سینه مادر. 12- یکباره جریان یافتن مقدار زیادی شیر نیز می تواند از علل امتناع باشد. 13- اگر کودک گرسنه باشد و به مدت زیاد گریه کند و به گریه او رسیدگی نشود. 14- کنجکاوی کودک در سن شش تا 9 ماهگی و واکنش نشان دادن نسبت به محیط اطراف در این سن نیز یکی دیگر از علل است. راهکارهای شما: - به پزشک مراجعه شود که اگر عفونت گوش یا برفک در دهان وجود دارد داروهای لازم داده شود. - حالت های مختلف شیر دادن ازمایش شود. - شیردهی در هنگام حرکت ازموده شود، بعضی کودکان احتمال بیشتری دارد که به هنگام راه رفتن یا تکان دادن شیر بخورند تا در حالت نشسته و بی حرکت. - آرام بودن محیط اطراف کودک هنگام شیرخوردن. - تماس پوست با پوست مادر و نوزاد. - عدم استفاده از پستانک و بطری جهت جلوگیری از سردرگمی کودک
پاسخ توسط راضیه فرقانی
#پاسخ مدیر سایت راضیه فرقانی علت تنگی نفس در سه ماهه سوم بارداری در سه ماهه سوم بارداری جنین رشد کرده و رحم فضای بیشتری را در بدن مادر اشغال می کند. بنابراین رحم به دیافراگم فشار وارد می‌کند. دیافراگم نیز به سمت بالا (ریه‌ ها) می‌رود و سبب می‌شود که عمق نفس‌ها کم شود و اصطلاحا فرد به نفس نفس بیفتد. هنگامی که نوزاد به دنیا می‌آید، فشار از روی دیافراگم برداشته می‌شود و تنگی نفس رفع می‌ شود. تصورات غلط درباره تنگی نفس بارداری – برخی از خانم‌های باردار فکر می‌کنند، تنگی نفس نشانه کم رسیدن اکسیژن به جنین می‌ باشد و همین امر سبب نگرانی آن‌ ها می‌ شود. در صورتی که چنین نیست و بدن مادر، غذا و اکسیژن کافی را به جنین می‌ رساند و این تنگی نفس به علت تطابق بدن مادر با شرایط جدیدی است که در بارداری رخ می‌ دهد. – ریه خانم باردار 45 درصد بیشتر از قبل کار می‌کند که در این حالت، تنگی نفس چیزی دور از انتظار نیست. – دوری از استرس و هیجانات کاذب می‌ تواند تا حدی تنگی نفس مادر را کاهش دهد. – تنگی نفس مشکل خاصی در بارداری محسوب نمی‌ شود، اما اگر جلوی فعالیت‌های روزانه شما را می‌ گیرد، حتما با پزشک متخصص خود مشورت کنید. راه حل‌هایی برای رفع تنگی نفس در بارداری 1- اگر ورزش خاصی را از قبل از بارداری به طور حرفه‌ای دنبال می ‌کرده اید و اکنون که باردار شده‌اید، در حین انجام آن دچار تنگی نفس می ‌شوید، باید فعالیت خود را کاهش دهید و در صورت لزوم ورزش سبک دیگری مانند پیاده روی را دنبال کنید. پیاده روی یکی از بهترین ورزش‌ ها در دوران بارداری محسوب می‌ شود. 2- اگر در حین استراحت و عدم تحرک دچار تنگی نفس می‌شوید، کارهای زیر را انجام دهید: – به پهلوی چپ خود دراز بکشید. این کار سبب کاهش فشار وارده به بدن می‌ شود و تنگی نفس تا حدی فروکش می ‌کند. – در حالت نشسته تکیه بدهید، طوری که کمی به سمت جلو متمایل باشید. این حالت در سه ماهه سوم بارداری، فشار رحم بر دیافراگم را تا حدی کاهش می ‌دهد. – هنگامی که در حالت ایستاده قرار می‌ گیرید، به وضعیت خود توجه کنید. در حالت ایستاده اگر سینه به سمت جلو و سر تا حدی روبرو و بالا باشد، ریه‌ ها در حالت افزایش ظرفیت خود قرار می‌گیرند و تنگی نفس تا حدی کم می‌ شود. گذاشتن چند بالش در زیر سر و شانه ها و قرار گرفتن به حالت نیمه نشسته، پرهیز از پرخوری، فاصله دادن بین زمان غذاخوردن و خوابیدن و صاف نگه داشتن عضلات پشت بدن در هنگام نشستن به بهبود تنگی نفس در این دوران کمک می کند. هشدارها 1- اگر مادر بارداری علاوه بر تنگی نفس با علایم دیگری مانند تپش قلب، نبض بالا، احساس گیجی و منگی، درد قفسه سینه، کبودشدگی اطراف لب‌ ها و انگشتان دست و پا، سرفه‌ های شدید، سرفه‌ های خونی، تب و لرز و آسم روبرو شد، حتما باید به پزشک متخصص خود بگوید تا سریعا اقدامات پزشکی برای وی انجام بگیرد. 2- اگر مادر بارداری به طور ناگهانی دچار تنگی نفس می‌ شود و تا مدتی بهبود پیدا نمی‌ کند (بدون هیچ دلیلی و ناگهانی شروع می‌ شود) باید پزشک خود را در جریان قرار دهد. 3- اگر فردی هستید که از قبل مشکلات تنفسی داشته‌ اید و یا به آسم مبتلا بوده‌ اید و اکنون باردار شده‌ اید، باید این بیماری خود را به پزشک اطلاع دهید تا راهکارهای درمانی برای شما در نظر گرفته شود. 4- اگر خانم بارداری سیگار می‌ کشد و یا از قلیان استفاده می کند و تنگی نفس دارد، باید هر چه سریع ‌تر آنها را ترک کند. 5- به مادران بارداری که سابقه و زمینه بیماری های تنفسی دارند توصیه می شود از رفت و آمد در هوای آلوده به خصوص در فصل زمستان که وارونگی هوا رخ می دهد (آلودگی هوا به علت سنگینی هوای سرد، نزدیک زمین قرار می گیرد)، جدا خودداری کنند. 6- تنگی نفس در بارداری می‌ تواند بدون هیچ علت مهمی رخ بدهد، اما از سوی دیگر می‌تواند به علت مشکلاتی ایجاد شود. با توجه به کاهش ظرفیت دفاعی بدن، این احتمال وجود دارد که در طول بارداری عفونت تنفسی و ریوی رخ دهد که علائمی مانند سرفه، خلط، تب و لرز و تنگی نفس را به دنبال دارد.
پاسخ توسط راضیه فرقانی