سندروم پیش از قاعدگی و اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی

سندروم پیش از قاعدگی و اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی

6 دي 1400
سندروم پیش ازقاعدگی و روش های درمانی آن | Premenstrual Syndrome
اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی | premenstrual dysphoric disorder (PMDD#)
 
اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی فرم شدیدتر PMS است
علائم اصلی سندرم پیش از قاعدگی (PMS) شامل علائم عاطفی مانند افسردگی، تحریک پذیری و اضطراب و علائم جسمی مانند درد پستان، نفخ و تورم و سردرد است. این علائم باید به نحوی عملکرد خود را مختل کنند و باید با قاعدگی یا مدت کوتاهی پس از آن از بین بروند. اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی (PMDD) شکل شدیدتری دارد. 
تشخیص واضح PMS یا PMDD باید قبل از شروع درمان مشخص شود. به ویژه، زنان باید در مرحله فولیکولار بدون علامت باشند. این را می توان با ترسیم خلق و خو و علائم فیزیکی بیمار روزانه در طول حداقل یک دوره، اما در حالت ایده آل، دو سیکل قاعدگی به بهترین وجه تشخیص داد. برای زنانی که علائم خفیف قبل از قاعدگی دارند که مبتلا به دیسترس یا اختلال عملکرد اجتماعی-اقتصادی نیستند، ما رفتار درمانی هدفمند و/یا اقدامات تغییر سبک زندگی مانند ورزش منظم و تکنیک‌های کاهش استرس را آغاز می‌کنیم. یک دوره درمان شناختی رفتاری (CBT) ممکن است برای برخی از زنان مفید باشد. با این حال، این رویکرد هنوز به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است و شناسایی پزشکانی که می توانند این درمان را ارائه دهند، می تواند دشوار باشد. ما مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) را به‌عنوان گزینه‌های خط اول خود برای زنان دارای علائم متوسط تا شدید سندروم پیش از قاعدگی که تمایلی به پیشگیری از بارداری ندارند، پیشنهاد می‌کنیم. قبل از شروع درمان، علائم باید  ثبت شوند. 
ها را می توان به عنوان یک درمان روزانه مداوم، درمان فاز لوتئال (از روز 14 سیکل شروع می شود) یا درمان با شروع علائم تجویز کرد، اما باید مطمئن بود که بیمار در طول فاز فولیکولار بدون علامت است تا از  درمان ناکافی پیشگیری شود. اگر پیشگیری از بارداری اولویت بالایی دارد (علاوه بر درمان علائم قبل از قاعدگی)، بسیاری از زنان ترجیح می دهند از یک ضد بارداری خوراکی ترکیبی استروژن- پروژسترون (#COC) به جای SSRI به عنوان درمان خط اول استفاده کنند 
 
 دو حالت وجود دارد:
  1. داروهای ضد بارداری ترکیبی مصرف کند (تمایل به پیشگیری از بارداری دار

داروی ضد بارداری ترکیبی تحویز میشه که جزء پروژسترونی آن دروسپیرنون باشد.

 Tab Drosbela (3 mg drospirenone /20 mcg ethinyl estradiol)

  • روزی یک عدد
  •  داروهای ضدبارداری خوراکی که دروسپیرنون 
  • ایرانی: Drosbela, ROKIB
  • آلمانی: YAZ, YASMIN
 
ما معمولاً از یک COC حاوی دروسپیرنون با فاصله چهار روزه بدون قرص به عنوان درمان خط اول خود در این گروه استفاده می کنیم. اگر تسکین علائم با COC تک فازی با فاصله زمانی کوتاه‌تر بدون قرص کافی نباشد، می‌توان یک SSRI اضافه کرد. همچنین COCها را برای زنانی که به SSRI ها پاسخ نداده اند یا نمی توانند تحمل کنند پیشنهاد می کنیم.
 

2. مراجع تمایل به مصرف داروی ضدبارداری ترکیبی ندارد 

برای زنانی که به SSRIها یا OCs پاسخ نداده‌اند یا نمی‌توانند آن‌ها را تحمل کنند و همچنان علائم شدیدی را تجربه می‌کنند، ما معمولاً بطور آزمایشی از درمان آگونیست هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRH) همراه با استروژن-پروژسترون را پیشنهاد می‌کنیم 
درمان پزشکی PMDD معمولا موفقیت آمیز است. در نتیجه، جراحی تنها به عنوان آخرین راه حل در نظر گرفته می شود (مثلاً در مواردی با علائم شدید و ناتوان کننده که حداقل به مدت شش ماه به آگونیست GnRH و درمان مکمل هورمونی پاسخ داده اند).
 
پیشنهاداتی برای تیتراژ دوز با استفاده از سیتالوپرام به عنوان مثال:
دوز شروع 10 میلی گرم است. افزایش 10 میلی گرم در صورت تحمل.
برای دوز شروع علائم: اولیه: 10 میلی گرم یک بار در روز از روز شروع علائم تا چند روز پس از شروع قاعدگی. ممکن است دوز را بر اساس پاسخ و تحمل (مثلاً با افزایش 10 میلی گرم) در هر سیکل قاعدگی تا حداکثر 30 میلی گرم در روز افزایش داد. برای رژیم‌های متناوب (فاز لوتئال یا شروع علائم): پس از تقریباً 6 ماه، بسیاری از زنان می‌توانند دوز اولیه بالاتری را پاسخ وتحمل داشته باشند (یعنی می‌توانند هر چرخه را با دوز درمانی نهایی [20 تا 30 میلی‌گرم] شروع کنند.  در صورتی که دوز اولیه 10 میلی گرم بود.
 
نوشته وتدوین : دکتر ملیکا فرقانی ؛ روانپزشک

ارسال نظر شما

نظر خود را راجع به این مطلب بنویسید و مشارکت کنید

نظرات شما