فرهنگی-اجتماعی

فرهنگی اجتماعی

چرا پرسيدن تاريخ تولد زنان تابوست؟ چرا زنان سن و سالشان را پنهان مي كنند؟ چرا هر شناسنامه زنانه يك راز است؟ چه مي شود كه زنان منكر بهايي مي شوند كه بابت عمر پرداخت كرده اند؟ چرا ثروتي كه نامش تجربه و سن است، دور انداخته مي شود؟ چرا هر خطي كه بر پيشاني مي افتد به جاي اينكه ردّي از كمال و بزرگي و پختگي باشد نشانه نقص و نازيبايي ست؟ چرا بايد چاقوهاي جراحي صورتم را بشكافند و بتراشند تا باور كنم كه دوست داشتني هستم؟ چرا بايد سوزن ها گونه هايم را بگزند تا حس كنم زيبايم؟ بگذار من زني چند هزار ساله باشم ،بانوي كهنسال سال و ماه، خاتون قرن هاي پياپي. سن و سالم را دوست دارم، صورتم را ،سيرتم را، بودنم را،نبودنم را، چه آنها را كه خداداد است و هديه و ميراث و چه آنها كه براي به دست آوردنشان كوشيده ام. به مقتضاي ديگران به پسند و خوشايند و تعريف زمانه و اين و آن به پيروي از مدها و تمايل ها و خط كش ها و ترازو ها كم و بيش نخواهم شد، كه آن سنجه و ترازو كه من خود را با آن مي سنجم و مي كشم از جنسي ديگر است. #عرفان_نظر_آهاری

1398/04/20
|
12:39
ارسال نظر شما

کاربر گرامی، جهت نوشتن پیام ضروریست که به حساب خود در سایت مامایی نوین ماما وارد شوید، قبل از ثبت نام و ورود به سایت نمی توانید پیامتان را ارسال کنید